Het moet zo rond mijn twintigste jaargang geweest zijn dat ik het voor ’t eerst flink te pakken had. Vlinders in de buik, zweverig gevoel, je kent het wel… Niet meer de resem acteurs en zangers waar ik eindeloos kon van wegdromen, maar een echte tastbare manspersoon. Euforie als al dat moois ook wederzijds bleek.
Tot daar het goeie nieuws. Want de eerste lieve woordjes gewisseld, de eerste kus gegeven en daar was ie dan: de muur. Liep ik me daar bonk tegen! Opeens voelde ik me barslecht. Het was alsof ik zware handboeien om mijn polsen had, mijn rug onzacht tegen de muur gedrukt. Niet uit te houden. Wat was me dat? De verliefdheid intussen ver zoek.
Dit was zo overweldigend dat ik weg moest, eruit! Ik verbrak dan ook de relatie en de ellende was meteen verdwenen. Maar de vermaledijde Cupido gaf niet op: angst weg, verliefdheid terug. Ik begreep er niks van maar was opnieuw zodanig in de ban van mijn – intussen – ex, dat ik toch opnieuw in zijn armen belandde. En carambole! Recht tegen de muur.
Na drie keer zette ik definitief een punt achter de relatie.
Later, zelfde scenario, andere man. Tot ik voor mezelf wijselijk besloot om het leven als vrijgezel tegemoet te gaan. Ik vond dat niet eens zo erg.
Maar daar dacht mijn huidige partner (mijn grootste geluk) anders over. Een doorzetter, die mee naar oplossingen zocht. En toen hij me rond mijn 32ste een artikel over bindingsangst toonde, begon één en ander duidelijk te worden. Ik begon hier gretig over te lezen en vond eindelijk herkenningspunten. Maar nergens werd de intense angst die ik ervoer als dusdanig beschreven. Deze angst leek niet eens te bestaan.
Voortaan noemde ik het dan maar zelf ‘relatiefobie’ en zette ik schrijfsgewijs (want de hulpverleners die ik sprak hielpen me niet bepaald vooruit) stappen in de goede richting. Tien jaar later kon ik eindelijk de grote stap zetten. En zie, ik woon dit jaar 15 jaar samen met mijn redder. Wat een engelengeduld heeft die man!
En dokter google, die geeft nog steeds amper resultaten voor ‘relatiefobie’.
Grote grutten, ik ben de uitvinder!
Hallo….octrooibureau?
Een reactie achterlaten