Zomertijd

Het is weer van dattum: die tijd van ’t jaar. Het moment waarop de klok een uur vergeet. Waarop de natuur verwacht wordt zich aan te passen aan de grillen van de mens.

En alweer zal het pijnlijk duidelijk worden dat de natuur zich niet laat bedotten. De tijd blijft wat ze is. De mens zal de bonen vreten. Statistieken en wetenschap bewezen het al lang: knoeien met de tijd is niet goed. Het is zelfs arrogant om moeder natuur ieder jaar opnieuw uit te dagen. Maar ja, it’ s the economy, stupid! Alsof de economie gebaat is bij het foppen van de biologische klok.

Want de gevolgen, die dragen wij zelf: we slapen slechter, zijn meer vermoeid, stoten al wat vaker tegen elkaar aan, concentreren ons wat minder, ….

Het wordt dan ook weer volop genieten van de weken van slaperigheid en humeurigheid. Om dan nog te zwijgen van de komende hoogzomerdagen wanneer de zon veel te lang opblijft en onze avondroutine verstoort.

Je merkt het al, het is mijn ding niet, die zomertijd. Wellicht komt mijn afkeer voor fel licht en lange dagen hier een rolletje in spelen, maar toch…

Ook de dieren zullen het trouwens weer geweten hebben. Toch de mensafhankelijke soorten. Voortaan een uur eerder op post. Een tijd van verwarring en onbegrip. Een dier begrijpt die menselijke bokkesprongen immers niet. Geen compassie, als de mens lijdt moet alleman lijden!

De meedogenloze mens speelt ongestraft met ieders bioritme. En al is diezelfde mens ook het slachtoffer, hij blijft dit maar doen. Voor de liefde voor het geld!

Vandaag dan ook mijn pleidooi: schaf af die vermaledijde folterpraktijk! Sol niet langer met de tijd, geef terug ons natuurlijk bioritme!
En terwijl we toch bezig zijn: maak er meteen de normale tijd van, waar we ’s zomers nu al twee uur aan inboeten.

En dan nu streepjes trekken, de dagen afvinken. Winteruur, we komen eraan!